Zastosowanie przeciwciał monoklonalnych (lokiwetmab) w terapii proaktywnej atopowego zapalenia skóry u psów
Terapia proaktywna
Terapia proaktywna, powszechnie stosowana w medycynie od 1990 roku, jest zalecaną obecnie metodą leczenia choroby u ludzi (18), znajduje zastosowanie również w terapii AZS u psów. Na początku przybliżymy Czytelnikom podstawowe informacje na temat tej formy leczenia. Pod tym pojęciem rozumiane jest ciągłe, długoterminowe, leczenie miejscowe środkami przeciwzapalnymi, które stosowane są w rejonach skóry wcześniej zajętych przez wyprysk atopowy po jego remisji (21, 22).
Podstawą dla stosowania terapii proaktywnej jest fakt, że w przypadku osobnika atopowego mamy do czynienia z dwoma okresami przebiegu choroby:
- w zmienionej chorobowo skórze stwierdza się kliniczne cechy zapalenia,
- w skórze bez zmian chorobowych w okresach wolnych od zaostrzeń stwierdza się subkliniczne cechy zapalenia, które podczas okresowych zaostrzeń stają się pełnoobjawowe.
Za subkliniczne objawy jest odpowiedzialnych wiele przyczyn. U pacjentów z AZS, nawet w przypadku, gdy skóra wygląda prawidłowo, obecne są defekt bariery naskórkowej i subkliniczna reakcja zapalna. Wiadomo, że u osób chorych, na skutek zaburzeń w barierze skórnej, dochodzi do zwiększonej przeznaskórkowej utraty wody, co przyczynia się do przesuszenia naskórka. Dodatkowo występuje defekt w wytwarzaniu filagryny, białka pełniącego istotną rolę w procesie rogowacenia (19, 20). Kolejnym zaburzeniem są zmiany w składzie lipidów naskórka, polegające na niedoborach pewnych ceramidów (4). Spadek ich stężenia zwiększa przeznaskórkową utratę wody oraz podatność na zakażenia gronkowcowe [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
