Sebaceous adenitis – aktualne wytyczne dla diagnostyki i terapii

Leczenie

Leczenie zapalenia gruczołów łojowych jest dwutorowe i obejmuje zarówno terapię miejscową, jak i ogólnoustrojową. Celem leczenia jest nie tylko makroskopowa poprawa wyglądu skóry i sierści, ale także ograniczenie stanu zapalnego i destrukcji gruczołów łojowych.

Terapia miejscowa

W terapii miejscowej SA, zwłaszcza w początkowej fazie, gdy obecne są liczne łuski oraz mankiety łojowe, zastosowanie znajdują szampony keratolityczne/keratoplastyczne zawierające zarówno siarkę, jak i kwas salicylowy, stosowane 2 lub 3 razy w tygodniu. W przypadkach wtórnego bakteryjnego zapalenia mieszków włosowych zaleca się korzystanie z szamponów zawierających nadtlenek benzoilu, który wspomaga oczyszczanie ujść gruczołów łojowych. Przy współistniejących ropnych zapaleniach skóry oraz przeroście drożdżaków dobre efekty osiąga się, stosując szampony z chlorheksydyną i/lub ketokonazolem/mikonazolem. Przy szamponoterapii bardzo ważny jest czas kontaktu substancji czynnej ze skórą, który powinien wynosić 10 minut przed spłukaniem. Podczas kąpieli można użyć miękkiej szczotki, aby usunąć złuszczony naskórek. Po kąpieli warto zaaplikować odżywkę z m.in. D-panthenonem, hydrolizowanym owsem lub 50-75-proc. roztwór glikolu propylenowego w postaci oprysku lub płukanki. Na początku terapii dermokosmetyki powinny być stosowane codziennie, a następnie ich użycie zmniejsza się do 2 lub 3 razy w tygodniu w ramach terapii podtrzymującej. Glikol propylenowy wykazuje właściwości higroskopijne, [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas