Rybia łuska u psów – objawy kliniczne, rozpoznanie i leczenie
Rybia łuska u owczarków niemieckich to stosunkowo niedawno opisana postać nieepidermolitycznej ichtiozy. Objawy kliniczne pojawiają się we wczesnym wieku, najczęściej wkrótce po urodzeniu. Charakterystyczne są przerzedzenia okrywy włosowej oraz rozległe, nadmierne złuszczanie się naskórka. Na skórze tworzą się szare łuski, a w okolicach brzucha mogą występować rumień oraz zaskórniki (1). Za rozwój choroby odpowiada mutacja w genie ASPRV1, który koduje proteazę podobną do enzymów retrowirusowych. Enzym ten bierze udział w procesie przekształcania profilagryny w filagrynę − białko kluczowe dla prawidłowego różnicowania i funkcji warstwy rogowej naskórka.
Rybia łuska u dogów niemieckich wywołana jest mutacją w genie SLC27A4. Objawy kliniczne rozwijają się zazwyczaj już u bardzo młodych szczeniąt. Choroba charakteryzuje się znacznym przerostem skóry w okolicach głowy i kończyn, co sprawia, że twarz chorego zwierzęcia przypomina wyglądem psy rasy shar-pei. Skóra ma tłusty wygląd, a na jej powierzchni gromadzą się tłuste łuski. Zmiany lokalizują się najczęściej w okolicy nosa, oczodołów oraz na kończynach. Przerost skóry oraz obecność złogów łusek mogą prowadzić do trudności z otwieraniem oczu u szczeniąt. W miarę postępu choroby łuski pokrywają całe ciało, a skóra staje się sucha, zliszajowaciała i pozbawiona elastyczności. W rejonach nieowłosionych − takich jak brzuch i pachwiny − skóra przybiera wygląd zbliżony do garbowanej skóry. W późniejszym wieku powszechne są wtórne zakażenia bakteryjne (10, 18).
Nieepidermolityczna postać rybiej łuski była również opisywana u springer spanieli, labrador retrieverów oraz west highland white terierów. Jednak w przypadku tych ras nie udało [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
