10 grzechów głównych początkującego dermatologa

7. Badanie histopatologiczne – robić czy nie?

Największym problemem w wykonywaniu badań histopatologicznych jest korzystanie z nich zbyt późno, już w trakcie trwania choroby, lub pobieranie materiału z miejsc, z których nie uzyskamy diagnostycznego materiału. Aby osiągnąć diagnozę ostateczną, musimy pobierać materiał ze zmian, które są pierwotne (krosty lub grudka), a nie ze zmian wtórnych, przewlekłych i zbliznowaciałych. Do pobranej próbki dodajmy wszelkie strupki i inny materiał, który odpadł w trakcie zabiegu, mogą one pomóc w różnicowaniu, czy mamy do czynienia z chorobą autoimmunologiczną, czy chorobą zakaźną. Należy wybrać zmiany, które są typowe dla choroby, którą podejrzewamy – całe krosty w przypadku pęcherzycy liściastej lub wczesne ogniska depigmentacji w przypadku podejrzenia rumieniowatego tocznia krążkowego.

Warto także nawiązać współpracę z histopatologiem, który specjalizuje się w dermopatologii, i wysyłać mu pełny opis choroby, a także zdjęcia zmian, bo to bardzo ułatwi mu pracę.

8. Niewystarczająco długie stosowanie antybiotyków

W przeszłości antybiotykiem pierwszego rzutu w dermatologii były cefalosporyny, jednakże wraz z pojawieniem się bakterii metycylinoopornych kluczowe stało się dobranie odpowiedniego antybiotyku, wystarczająco długie jego podawanie i dostosowanie właściwej dawki.

Kluczowym pytaniem jest, czy używać antybiotyków empirycznie, czy za każdym razem wykonywać posiew z antybiogramem. Posiew należy wykonywać, gdy:

• w cytologii znajdują się inne bakterie niż [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas