Nużyca wieku dorosłego – kiedy układ odpornościowy zawodzi
Diagnostyka, która nie kończy się tylko na zeskrobinie
Złotym standardem wykrywania nużycy jest głęboka zeskrobina. W przypadku zeskrobiny powierzchownej można zlokalizować tylko pasożyty bytujące płytko w skórze, takie jak D. cornei u psów czy D. gatoi u kotów. W przypadku D. canis, D. injai oraz D. cati konieczne jest wykonanie głębokiej zeskrobiny. Podczas pobierania materiału dobrze jest ucisnąć fałd skóry tak, aby nużeńce przemieściły się bliżej naskórka. W celu opróżnienia mieszka włosowego należy ucisnąć fałd skórny palcem wskazującym oraz kciukiem, a następnie wykonać zeskrobinę, aż do krwawienia włośniczkowego. Samo wykazanie w obrazie mikroskopowym pojedynczych osobników dorosłych nie potwierdza rozpoznania choroby. Jest to spowodowane tym, że nużeńce są komensalami i występują również w zdrowej skórze. W celu stwierdzenia choroby należy znaleźć co najmniej trzy nużeńce w polu widzenia, najlepiej z jednoczesną obecnością form młodocianych i jaj. Oczywiście wynik zeskrobiny zestawia się zawsze z objawami pacjenta. W przypadku psów rasy shar pei znalezienie nużeńców w zeskrobinie jest często trudne, w takich przypadkach nawet jeden nużeniec może potwierdzić chorobę. Jest to spowodowane grubą skórą oraz głębokim umiejscowieniem mieszków włosowych u tej rasy (7, 15).
Jak monitorować przebieg choroby? Najlepszym wyborem jest głęboka zeskrobina. Dzięki niej ocenia się liczbę osobników (zeskrobiny należy pobierać z tych samych miejsc). Badanie wykonuje się najczęściej w miesięcznych odstępach (7, 15).
Innym sposobem wykrywania nużycy jest trichogram. Jest on szczególnie przydatny w miejscach o utrudnionym dostępie, [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
