Najczęściej występujące dermatofitozy skóry psów i kotów – spojrzenie dermatologa klinicysty
Badanie histopatologiczne
Badanie histopatologiczne wykonywane jest wówczas, kiedy istnieją wątpliwości, po opisanych wyżej badaniu klinicznym i badaniach dodatkowych, w celu określenia gatunku grzyba. Materiał pobierany jest z obrzeży zmian, w miejscach intensywnego złuszczania naskórka. Nie zaleca się pobierania wycinków ze środka zmian, ponieważ może tam dochodzić do spontanicznego gojenia skóry. Wycinki pobiera się trepanem biopsyjnym 6 mm i umieszcza w 10-proc. formalinie. Specyficznym barwieniem jest metoda PAS, gdzie w obrazie mikroskopowym elementy grzybni barwią się na intensywnie czerwony kolor, odróżniając się od otaczającej je skóry.
W przypadku M. canis widoczne strzępki występują w mieszkach włosowych i naskórku (ryc. 15, 16, 17, 18, s. 52). Pozostałe głębsze obszary skóry nie są zajęte. Wyjątkiem jest pseudomycetoma, gdzie dochodzi do zmian w głębokich warstwach skóry i tkanki podskórnej. U kotów rzadkim objawem w badaniu histopatologicznym skóry jest ropne zapalenie mieszków włosowych, dlatego, jeżeli widoczne jest okołomieszkowe zapalenie z naciekiem granulocytów, z dużym prawdopodobieństwem występuje dermatofitoza. W większości jednak przypadków w obrazie histopatologicznym brak jest cech zapalenia (1, 10).
Badanie hodowlane
Badanie hodowlane wykonywane na podłożach Sabourauda, SDA, DTM może wykazać obecność kolonii dermatofitów, które w przeciwieństwie do grzybów saprofitycznych wykazują powolny wzrost. Materiał do badania hodowlanego można pobierać poprzez zeskrobinę, wyrywanie włosa lub techniką MacKenzie, która polega na wyczesywaniu szczoteczką do zębów naskórka, łusek i włosów, zwykle od kotów, gdzie trudno jest znaleźć [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
