Młodzieńcze zapalenie tkanki łącznej u psów – opis przypadku

Diagnostyka

Rozpoznanie jest stawiane często już na podstawie samych objawów klinicznych i wieku zwierzęcia. Jednak do ostatecznej diagnozy powinno być zastosowane badanie cytologiczne oraz histopatologiczne skóry (6).

Cytologia skóry: typowym obrazem dla młodzieńczego zapalenia tkanki łącznej jest umiarkowana ilość niezdegenerowanych neutrofilii oraz makrofagów, bez obecności bakterii. W wyniku wtórnego nadkażenia, szczególnie przy dłużej trwających procesach chorobowych, można stwierdzić w preparatach umiarkowaną liczbę bakterii lub drożdżaków (2, 6, 15).

Aspiraty z biopsji cienkoigłowej węzłów chłonnych wykazują najczęściej cechy ropnego lub ziarniniakowego zapalenia (6, 15).

Badanie histopatologiczne skóry cechuje się zapaleniem o charakterze ropno-ziarniniakowym w skórze właściwej i tkance podskórnej. Największą wartość diagnostyczną mają próbki pobrane na początku procesu chorobowego (6, 15).

Diagnostyka różnicowa

1. Nużyca: zeskrobina głęboka w celu wykrycia pasożytów.
2. Ropne zapalenie skóry: liczne bakterie, najczęściej ziarniaki, natomiast w przypadku młodzieńczego zapalenia tkanki łącznej zmiany są najczęściej jałowe.
3. Obrzęk naczynioruchowy z obrzękiem powiek, małżowin usznych, pojawiający się nagle i szybko ustępujący, bez zmian ropnych w wyniku niepożądanej reakcji na leki lub ukąszenie owadów. Istotny jest szczegółowy wywiad z właścicielem dotyczący przyjmowanych ostatnio leków przez zwierzę.
4. [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas