Leptospiroza psów – choroba groźna również dla typowych „kanapowców”
Histopatologia
Kolejnymi badaniami umożliwiającymi identyfikację leptospir są badania histopatologiczne bioptatów nerek (z zastosowaniem barwień specjalnych), metody imunohistochemiczne lub immunofluorescencja, jednak testy te znajdują zastosowanie głównie w badaniach post mortem, a nie w diagnostyce klinicznej.
W kontekście testów należących do grupy 2 – czyli umożliwiających wykrywanie obecności przeciwciał przeciwko leptospirom – istotne jest zapoznanie się z dynamiką pojawiania się określonych klas przeciwciał u zakażonego zwierzęcia. Przeciwciała IgM mogą pojawić się już 4.-6. dnia od momentu zakażenia, ich miano w ciągu pierwszego tygodnia gwałtownie rośnie, a przestają być wykrywalne po kilku miesiącach od infekcji.
Również poszczepienne IgM utrzymują się tylko przejściowo. Przeciwciała IgG z kolei pojawiają się 7.-14. dnia od zakażenia, a swój szczyt osiągają po miesiącu (2). Przeciwciała poszczepienne klasy IgG mogą utrzymywać się u psów miesiącami, a nawet latami (3). Informacje te mają duże znaczenie praktyczne, ponieważ umożliwiają lekarzowi wybór najbardziej odpowiedniego w danej sytuacji klinicznej rodzaju testu diagnostycznego.
Odczyn aglutynacji mikroskopowej
Referencyjnym testem serologicznym pozostaje odczyn aglutynacji mikroskopowej (ang. MAT – microscopic agglutination test). Test ten wykorzystuje panel 6-8 serowarów, które uważa się za reprezentantów najczęstszych serogrup leptospir zakażających psy w danej lokalizacji geograficznej (test jest swoisty dla danej serogrupy, ale nie różnicuje serowarów).
Niewłaściwy dobór panelu serogrupy skutkuje uzyskiwaniem fałszywie ujemnych wyników. Ponieważ miana przeciwciał [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
