Jak leczyć skórę „od zewnątrz” – stosowanie leków działających miejscowo u pacjentów dermatologicznych

Nadtlenek benzoilu

To związek przeciwbakteryjny o szerokim spektrum działania. Ma on właściwości keratolityczne, keratoplastyczne, przeciwświądowe, odtłuszczające oraz zaskórnikolityczne. Keratolityczny efekt nadtlenku benzoilu wynika z faktu, że produkt jego rozpadu – kwas benzoesowy – rozkłada połączenia międzykomórkowe w warstwie rogowej naskórka. Nadtlenek benzoilu dostępny jest w postaci 5-proc. żelu oraz 2,5-3-proc. szamponów. Doskonale nadaje się jako terapia uzupełniająca w powierzchownych i głębokich ropnych zapaleniach skóry (2), dobrze też sprawdza się w zaburzeniach łojotokowych, szczególnie tych z formowaniem się zaskórników i odlewów mieszkowych.

Trzeba pamiętać, że u 10% psów i aż u 25% kotów związek ten ma właściwości drażniące. Tym bardziej nie należy go stosować w wyższych (dostępnych w preparatach dla ludzi) stężeniach. Nadtlenek benzoilu może powodować wybielanie włosów i przedmiotów, o czym warto poinformować właściciela zwierzęcia przed rozpoczęciem terapii tym środkiem.

EDTA

To związek o działaniu bakteriobójczym, dezynfekcyjnym, alkalizującym i chelatującym. Doskonale sprawdza się w przypadku zapaleń kanałów słuchowych i skóry wywołanych przez Pseudomonas aeruginosa i inne bakterie Gram-ujemne. Bezpośrednie działanie bakteriobójcze EDTA w stosunku do Pseudomonas aeruginosa polega na chelatowaniu jonów wapnia i magnezu w ich ścianie komórkowej (jony te są niezbędne do zapewnienia integralności bakteryjnej ściany komórkowej).

W celu spotęgowania skuteczności EDTA związek ten łączy się z chlorheksydyną [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas