Dylemat świądu – jak wygrać tę grę, czyli diagnostyka świądu u psów i kotów

Podstawowe metody diagnostyczne

Tradycyjne metody diagnostyczne obejmują podejście kompleksowe, łączące wywiad, badanie kliniczne, dodatkowe badania diagnostyczne, a czasem także próby terapeutyczne (reakcja na leczenie).

1. Wywiad i zebranie historii
Kluczowe znaczenie ma zebranie szczegółowej historii zwierzęcia od właściciela. Pytania muszą obejmować początek i czas trwania świądu, wszelkie niedawne zmiany w środowisku zwierzęcia lub diecie, narażenie na potencjalne alergeny, wcześniejsze leczenie i reakcję na to leczenie. Konkretne pytania dotyczące zwalczania pcheł, diety, produktów do pielęgnacji i ostatnich podróży mogą dostarczyć cennych wskazówek.

2. Badanie kliniczne
Podstawą rozpoznania chorób świądowych jest dokładne badanie (ryc. 3). Lekarz weterynarii ocenia ogólny stan zdrowia zwierzęcia, stan skóry, sierści i obecność zmian chorobowych, takich jak: rumień (zaczerwienienie), grudki (małe guzki), krosty (guzki wypełnione ropą), strupy, zadrapania (otarcia skóry) i łysienie (wypadanie sierści). Badanie palpacyjne skóry może ujawnić obszary tkliwości, ciepła, obrzęku lub zgrubienia, co może wskazywać na leżący u podstaw stan zapalny lub infekcję.

3. Dodatkowe badania diagnostyczne

• Zeskrobina skóry służy do wykrywania ektopasożytów, takich jak roztocza (świerzbowce, Cheyletiella, Trombicula). Zeskrobiny (ryc. 4) bada się mikroskopowo pod kątem obecności pasożytów lub ich jaj.
• Cytologia polega na pobieraniu [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas