Dermatofitoza – nadal aktualny problem. Czyli o dermatofitozie raz jeszcze
Margarot i Deveze już w 1925 r. zastosowali lampę Wooda w celu zbadania zarażonych dermatofitami włosów. Podczas używania lampy należy pamiętać o kilku zasadach. Po włączeniu urządzenia należy odczekać 10 minut do wykonania badania. Badanie przeprowadza się w ciemnym pomieszczeniu, a oświetlenie włosów powinno trwać od 3 do 5 minut. Sprawdzane obszary oświetla się z odległości ok. 10 cm. Należy zwrócić uwagę na temperaturę otoczenia podczas wykonywania badania, która powinna być zbliżona do temperatury pokojowej (15). Fluorescencja jest związana z obecnością metabolitów dermatofitów (28). Należy brać pod uwagę wysokie ryzyko wyników fałszywie ujemnych, jak i fałszywie dodatnich. Poza dermatofitami fluorescencję wykazują bakterie, takie jak Pseudomonas aeruginosa oraz Corynebacterium minutissimum. Takie zjawisko obserwuje się również dla drożdżaków i metabolitów niektórych drobnoustrojów, np. po zastosowaniu tetracyklin. Duża ilość wydzieliny z gruczołów łojowych również może wykazywać fluorescencję. Dlatego niektórzy autorzy sugerują, że nawet 35% uzyskanych pomiarów uznaje się jako wątpliwe (15). Ta metoda jest najbardziej przydatna w diagnostyce Microsporum canis. Fluorescencja zakażonych włosów ma zwykle barwę określaną jako „zielone jabłuszko” (28).
W celu diagnostyki choroby można wykonać badanie trzonu włosa, poprzednio wytrawionego wodorotlenkiem potasu. Możliwa jest ocena bez uprzedniego wytrawiania z zastosowaniem oleju parafinowego, lecz wymaga ona większego doświadczenia. Podczas zakażenia mogą być widoczne zarodniki otaczające włos, a sama jego struktura może ulegać zniszczeniu. Widoczna struktura jest rozpulchniona, a powierzchnia szorstka i nieregularna. Co ciekawe, podczas zakażenia Microsporum canis struktura włosa najczęściej zostaje nienaruszona, natomiast w przypadku Trichophyton widoczne są znaczne ubytki (15, 21, [...]
lub posiadają wykupioną subskrypcję.
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
