Dermatofitoza – nadal aktualny problem. Czyli o dermatofitozie raz jeszcze

W przypadku kotów podczas każdej choroby skóry o charakterze złuszczającym (w szczególności pęcherzycy liściastej) pod uwagę powinna być brana dermatofitoza. W obrazie klinicznym pojawiają się często okrągłe, monetowate obszary wyłysień z intensywnym łuszczeniem. Duże różnice w obrazie klinicznym odzwierciedlają status immunologiczny gospodarza. Zmiany wieloogniskowe (ryc. 4) są najczęściej obserwowane u zwierząt ze współistniejącymi chorobami skóry lub/i chorobami ogólnoustrojowymi (21, 24, 26).

U niektórych osobników w przebiegu choroby dochodzi do powstania guzka, tzw. keriona (ryc. 5).

Klinicznie charakteryzuje się pojedynczym lub rzadziej mnogim, kopulastym guzkiem. Metodą z wyboru w rozpoznawaniu jest biopsja lub histopatologia. Cornegliani i wsp. (8) w swojej pracy opisali 23 przypadki psów z obecnością kerionu. Wszystkie przypadki dały negatywny wynik w badaniu lampą Wooda. Najczęstszą przyczyną tej formy choroby jest Microsporum gypseum, a następnie Trichophyton mentagrophytes i Microsporum canis. U kotów jest to bardzo rzadka postać dermatofitozy (8).

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników, którzy są lekarzami weterynarii
lub posiadają wykupioną subskrypcję.

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas