Czy leczenie miejscowe jest zawsze bezpieczne? Niepożądane działania dermokosmetyków u psów i kotów
Najlepsze efekty przynosi jego współdziałanie z siarką wtedy, gdy oba składniki znajdują się w równych ilościach. Działanie keratolityczne siarki jest wynikiem oddziaływania pomiędzy siarką a cysteiną naskórka − w efekcie dochodzi do zniszczenia keratyny. W przypadku stosowania samej siarki (bez kwasu salicylowego) obserwuje się nasilenie objawów łojotoku oraz rumień i zwiększony świąd. Na szczególną uwagę, ze względu na dużą popularność w naszym kraju, zasługuje wielosiarczek wapnia, czyli tak zwana ciecz kalifornijska.
Substancja ta jest stosunkowo niedroga i nietoksyczna, jednak wśród jej działań niepożądanych należy wymienić możliwość przesuszania skóry, szczególnie u zwierząt z atopowym zapaleniem skóry, może również wywołać niewielkiego stopnia podrażnienia, szczególnie na uszkodzonej czy zmienionej zapalnie skórze. Z praktycznego punktu widzenia należy również podkreślić, że ciecz kalifornijska cechuje się bardzo nieprzyjemnym zapachem oraz zabarwia włosy na żółto. Może powodować również korozję metalu i przebarwiać armaturę łazienkową i biżuterię.
Siarczan selenu jest również związkiem o silnych właściwościach przeciwłojotokowych i keartolitycznych. Jednak preparaty zawierające tę substancję mogą u niektórych pacjentów powodować podrażnienia, zwłaszcza w okolicach połączeń skórno-śluzówkowych oraz w obszarze skóry moszny (1, 2, 7).
Inne substancje czynne stosowane w dermokosmetykach
DMSO (dimetylosulfotlenek) jest idealnym nośnikiem dla różnych substancji czynnych, ponieważ bardzo dobrze miesza się z lipidami i wodą. Zwiększa on wchłanianie innych substancji zawartych w dermokosmetykach. Istotne jest, że sam związek nie ma działania toksycznego, jednak preparaty zawierające DMSO mogą [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
