Dwie dekady cyklosporyny w dermatologii weterynaryjnej
Cyklosporyna w chorobach autoimmunologicznych
Dalszymi wskazaniami do stosowania leku są choroby autoimmunologiczne, głównie choroby pęcherzowe, jak pęcherzyca liściasta czy rumieniowata. Jej skuteczność w leczeniu pęcherzycy liściastej nie jest tak wysoka jak w przypadku chorób alergicznych (48). Może być ona stosowana w połączeniu z glikokortykosteroidami (prednizolon) w celu zmniejszenia ich dawki – zarówno u psów, jak i kotów (36). W nielicznych przypadkach można liczyć na poprawę wyłącznie po zastosowaniu cyklosporyny (27). Dawka zalecana u kotów w tej chorobie wynosi 5 do 7 mg/kg m.c. (27), opisywano jednak przypadki, w których nawet dawka 25 mg/kg m.c. nie była skuteczna (56).
Generalnie, w związku z niewielką liczbą publikowanych na ten temat prac, lek powinien być stosowany raczej wraz z kortykosteroidami, ponieważ jego skuteczność w monoterapii może nie być wystarczająca. Większą skuteczność leku odnotowano w terapii pęcherzycy rumieniowatej, ale wymagane jest stosowanie jej w wyższych dawkach, przynajmniej na początku leczenia (69). W tej postaci pęcherzycy zalecanie jest rozpoczęcie leczenia w dawce 15 mg kg m.c. przez 2 tygodnie, następnie dawkę można obniżyć do 10 mg/kg m.c. (57).
Cyklosporyna znajduje ponadto zastosowanie w leczeniu toczniowego zniekształcenia pazurów. W takich przypadkach stosowana jest w dawce 5 mg/kg m.c.
Użycie u psów z przetokami okołoodbytowymi
Przetoki okołoodbytowe są dobrze opisanym problemem charakteryzującym się formowaniem bolesnych przetok odbytu i jego [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
