Choroby autoimmunologiczne skóry u zwierząt towarzyszących. Krążkowy toczeń rumieniowaty u psów

W przypadku postaci twarzowej, która zwykle obejmuje niewielkie obszary ciała zwierzęcia, u wielu pacjentów skuteczne jest leczenie miejscowe. Zastosowanie znajduje tu 1-proc. takrolimus (można stosować również 0,03-proc., zdaniem autorów stężenie to jest zdecydowanie mniej skuteczne). W przypadku postaci twarzowej można spodziewać się pozytywnej reakcji na to leczenie u większości zwierząt (8, 13). Lek ten może być stosowany również jako uzupełnienie innych leków immunosupresyjnych (jak glikokortykosteroidy) w celu obniżenia ich dawki. Takrolimus powianiem być aplikowany na zmiany dwa razy dziennie przez około 10 tygodni. Leczenie to jest efektywne u około 70% chorych zwierząt. Również pimekrolimus może być używany w leczeniu, lecz doniesień dotyczących jego skuteczności jest niewiele (20).

W przypadkach występowania zmian o słabym nasileniu czy obejmujących niewielki obszar ciała (czyli przede wszystkim w postaci twarzowej) można stosować miejscowo glikokortykosteroidy (betametazon, fluorocinolon) najlepiej w DMSO co 12 h (12). Po uzyskaniu remisji kremy lub maści stosuje się co 48 h i zmienia się na inne substancje czynne o słabszym działaniu, np. 1- lub 2-proc. hydrokortyzon.

Poza opisanymi wcześniej w artykule metodami w leczeniu ogólnoustrojowym skuteczna może być cyklosporyna w dawce 5 mg/kg m.c. raz dziennie, początkowo (przez miesiąc) wraz z glikokortykosteroidami (deksametazon 0,2 mg/kg m.c.) (3).

Ponadto zastosowanie może mieć hydroksychlorochina w dawce 5 mg/kg m.c. raz dziennie w połączeniu z 0,1-proc. takrolimusem (3, 14).

Jeśli chodzi o ogólnie stosowane glikokortykosteroidy, można użyć prednizolon [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas