Choroby autoimmunologiczne. Część IV – pęcherzyce u psów
Ponadto w niektórych przypadkach choroby można zastosować cyklosporynę. Lek ten u psów może być używany w połączeniu z prednizolonem w celu ograniczenia dawki glikokortykosteroidu (13). Natomiast jego stosowanie jako jedynego leku u psów może być nieskuteczne (21), chociaż takie pojedyncze przypadki zostały udokumentowane.
Gdy zmiany obejmują niewielką powierzchnię ciała, cyklosporyna może być stosowana miejscowo w stężeniu 0,2% (25).
Ostatnio pojawiają się również doniesienia o skutecznym leczeniu choroby u psów z zastosowaniem oklacytynibu, który był dotychczas używany głównie w przypadkach chorób alergicznych (14). Lek ten może być podawany razem z glikokortykosteroidami (3).
Jeżeli choroba dotyczy niewielkich obszarów ciała, skuteczne może być leczenie z zastosowaniem miejscowego takrolimusu, przede wszystkim w celu zapobiegania nawrotom choroby.
Zastosowanie innych alternatywnych substancji, jak: dapson, wysokich dawek przeciwciał podawanych dożylnie, sulfosalazyny, soli złota nie przyniosło znaczącej poprawy stanu klinicznego u psów z pęcherzycą liściastą (11, 25). W większości przypadków podane powyżej metody leczenia są skuteczne, jedynie u ok. 10% pacjentów nie stwierdza się poprawy i są oni poddawani eutanazji.
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
