Bakteryjne ropne zapalenia skóry u kotów. Badania nad lekoopornością bakterii – przegląd literatury
Wyniki
Ogółem w roku 2012 przebadano 729 próbek skóry i sierści pobranych od kotów. Wyk. 1 przedstawia wyizolowane w ramach badań gatunki bakterii oraz częstotliwość ich występowania. W 81,4% próbek wykryto bakterie, natomiast 18,6% próbek dało wynik ujemny zarówno bezpośrednio, jak i po zastosowaniu wzbogaconego bulionu. W 11,65% próbek wykryto zaliczające się do grupy drobnoustrojów niepatogennych na skórze gronkowce koagulazo-ujemne, mikrokoki, tlenowe sporowce oraz gatunki mikrobakterii. Wszystkie pozostałe próbki zawierały patogeny obligatoryjne i fakultatywne.
W nadesłanych próbkach izolowano najczęściej (w 26,54% próbek) szczepy Staphylococcus felis. Znacznie niższy odsetek stanowiły szczepy S. aureus (8,48%) i S. pseudintermedius (7,11%). Oporne na metycylinę szczepy S. aureus (MRSA) wykryto jedynie w 5 z 729 próbek (<1%). Paciorkowce i enterokoki wyizolowano odpowiednio w 3,83% i 2,33% przebadanych próbek.
Drugą najczęściej izolowaną grupą drobnoustrojów (14,67%) były bakterie z rodziny Enterobacteriaceae, przy czym w grupie tej znalazły się różne gatunki bakterii. Najczęściej występowały tu bakterie Pantoea agglomerans oraz E. coli (hemolizujące i niehemolizujące).
W 3,83% próbek wyizolowano szczepy Pasteurella multocida, a w pojedynczych przypadkach izolowano również bakterie Acinetobacter baumannii i Pseudomonas aeruginosa (odpowiednio 6 i 5 na 729 próbek).
Sporządzono łącznie 545 antybiogramów. Wyk. 1 przedstawia status oporności wykrytych obligatoryjnych i fakultatywnych patogenów na różne grupy antybiotyków. Wyk. 2, s. 28 ukazuje dodatkowo status oporności w podziale na poszczególne substancje czynne.
[...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
