Badanie cytologiczne psów i kotów w codziennej praktyce dermatologicznej. Cz. II – Przydatność cytodiagnostyki w przypadkach alergicznych chorób skóry
Cytodiagnostyka zespołu dermatoz eozynofilowych u kotów
W skład zespołu tzw. dermatoz eozynofilowych u kotów wchodzą trzy jednostki fenotypowe: ziarniniak eozynofilowy, płytka eozynofilowa i wrzód eozynofilowy.
W obrazie cytologicznym wszystkie formy są reprezentowane przez zapalenie ze znaczącym udziałem granulocytów kwasochłonnych. Eozynofile, szczególnie w przypadku kotów, potencjalnie mogą towarzyszyć niemal każdemu typowi zapalenia. Dopiero jednak gdy ich udział w nacieku zapalnym przekroczy 30%, mówimy o zapaleniu eozynofilowym (ryc. 9, s. 48) (1). Oprócz dermatoz eozynofilowych taki typ zapalenia może towarzyszyć prosówkowemu zapaleniu skóry i nadwrażliwości na ukąszenia stawonogów. Najbardziej charakterystyczną cechą cytologiczną eozynofili są ich ziarnistości, które u kotów mają pałeczkowaty kształt (w przypadku psów są one okrągłe).
Ponadto są to komórki nieco większe od neutrofili, a ich jądra komórkowe mają na ogół mniejszą liczbę płatów. Należy mieć na uwadze, że w trakcie przygotowywania preparatu część komórek może ulec uszkodzeniu, ziarnistości wydostają się na zewnątrz i mogą być mylone z bakteriami. Obok granulocytów kwasochłonnych w obrazie cytologicznym zmian skórnych u pacjentów z dermatozami eozynofilowymi obserwuje się również inne komórki, takie jak neutrofile, makrofagi, komórki histiocytarne, bazofile oraz, w niewielkich ilościach, komórki tuczne.
Płytka eozynofilowa klinicznie przybiera najczęściej postać tęgich, rumieniowych i wysiękowych, często wrzodziejących zmian, które preferencyjnie lokalizują się w okolicy brzucha, na przyśrodkowej stronie ud lub w okolicy odbytu. W badaniu cytologicznym zdecydowanie dominują eozynofile przy stosunkowo niewielkim udziale komórek histiocytarnych. W [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
