Autoimmunologiczne choroby skóry u psów i kotów. Cz. III. Choroby pęcherzowe skóry u kotów
Pemfigoid błon śluzowych
W przypadku tej choroby pęcherzowej dochodzi do powstawania przeciwciał w stosunku do kolagenu XVII i lamininy 5 (obecnych w błonie postawnej naskórka). Około połowę przypadków pemfigoidów może stanowić pemfigoid błon śluzowych (16).
Objawy kliniczne to pęcherze przekształcające się następnie w nadżerki i wrzody pokryte strupami. Zmiany lokalizują się na:
- błonach śluzowych jamy ustnej,
- lusterku nosa,
- w okolicy narządów płciowych i odbytu (20).
Opisano również powstawanie zmian na błonie śluzowej przełyku (7).
Postawienie rozpoznania opiera się, podobnie jak w poprzednio opisanych chorobach, na badaniu histopatologicznym. W preparatach widoczne są cechy zbliżone do występujących w pemfigoidzie pęcherzowym. Obecne są pęcherze podnaskórkowe, zwykle nie zawierają one komórek zapalnych, jedynie niekiedy mogą być tam stwierdzane nieliczne erytrocyty, eozynofile i neutrofile (7). Opisano zastosowanie immunofluorescencji pośredniej w rozpoznawaniu choroby (16).
Leczenie jak w przypadku pemfigoidu pęcherzowego.
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
