Autoimmunologiczne choroby skóry u psów i kotów. Cz. III. Choroby pęcherzowe skóry u kotów
Pęcherzyca zwykła
Pozostałe choroby pęcherzowe występują u kotów sporadycznie. W przypadku pęcherzycy zwykłej, która jest drugą pod względem częstości występowania chorobą pęcherzową, ocenia się, że stanowi ona nie więcej niż 0,1% wszystkich przypadków dermatologicznych (25). U kotów nie jest znany docelowy antygen, przeciwko któremu wytwarzane są przeciwciała w przebiegu choroby (8). U psów z pęcherzycą zwykłą wiadomo, że przeciwciała wytwarzane są w stosunku do desmogleiny 3. Przyczyny rozwoju choroby nie są znane, możliwe, że podobnie jak w pęcherzycy liściastej część przypadków rozwija się jako następstwo stosowania leków lub uprzednio przebytych przewlekłych chorób skóry, jak również zakażeń wirusowych. Podobnie jak w przypadku pęcherzycy liściastej brak jest wyraźnej predyspozycji związanej z wiekiem płcią czy rasą.
Objawy kliniczne
Wykwitami, które pojawiają się jako pierwsze, są pęcherzyki. Są one bardzo mało trwałe i szybko ulegają przekształceniu w wykwity wtórne:
- nadżerki,
- wrzody,
- strupy,
- koloratki naskórkowe.
W miejscach powstawania wykwitów bardzo często dochodzi do wtórnych zakażeń bakteryjnych. Zmiany najczęściej lokalizują się w miejscach połączeń skórno-śluzówkowych, jak:
- wargi,
- powieki,
- okolica odbytu i narządów płciowych,
- typowe jest powstawanie zmian w obrębie błon śluzowych jamy ustnej, w tym na podniebieniu twardym.
Częste są objawy ogólne: gorączka, utrata apetytu, osłabienie (8, 25). Objawy mogą ulegać zaostrzeniu pod wpływem promieniowania [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
