Autoimmunologiczne choroby skóry u psów i kotów. Cz. III. Choroby pęcherzowe skóry u kotów
Rozpoznanie
Objawy kliniczne mogą sugerować pęcherzycę liściastą, jednak do jej rozpoznania niezbędne jest wykonanie badań dodatkowych. W diagnostyce różnicowej należy uwzględnić przede wszystkim dermatofitozy, jak również inwazje pasożytnicze (szczególnie notoedrozę lub sarkoptozę).
Postępowanie diagnostyczne należy rozpocząć od badania cytologicznego. Materiał pobierany jest z krost, o ile takie są widoczne, jeśli nie są obecne, należy pobrać go spod świeżych strupów po zdjęciu ich igłą. W preparatach barwionych standardową metodą Diff-Quick widoczne są liczne akantocyty oraz granulocyty obojętnochłonne.
Do pełnego rozpoznania niezbędna jest zwykle diagnostyka histopatologiczna. Wycinek najlepiej jest pobrać z głowy lub małżowiny usznej. Literatura zaleca pobranie kilku (najlepiej trzech) wycinków z różnych miejsc (2). Autorzy zwykle odstępują od pobrania takiej liczby wycinków, bazując na informacjach uzyskanych z jednego, pobranego z najbardziej reprezentatywnego dla danego przypadku miejsca.
W preparatach histopatologicznych widoczne są pęcherzyki wypełnione komórkami akantolitycznymi. Niestety tego typu zmiany są bardzo krótkotrwałe i szybko ulegają przekształceniu w krosty, dlatego zaobserwować można je jedynie w bardzo wczesnych przypadkach choroby. W krostach obecne są, oprócz komórek akantolitycznych, również granulocyty obojętnochłonne i nieliczne eozynofile oraz mastocyty. Krosty, jak również pęcherzyki zwykle lokalizują się pod warstwą rogową lub w warstwie ziarnistej (7). Komórki akantolityczne mogą być widoczne również pod strupami. Ponadto można zaobserwować egzocytozę granulocytów obojętnochłonnych, mikroropnie w naskórku lub przy ujściu mieszków włosowych (25). Typowym objawem histopatologicznym choroby jest rekornifikacja – czyli ponowne powstawanie warstwy [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
