Autoimmunologiczne choroby skóry u psów i kotów. Cz. III. Choroby pęcherzowe skóry u kotów

Objawy kliniczne

Typowymi wykwitami związanymi z chorobą u kotów są krosty, nadżerki i/lub strupy. Zwykle zmiany lokalizują się symetrycznie i dotyczą więcej niż dwóch okolic ciała. Do najbardziej typowych lokalizacji należą: 

• głowa i twarz zwierzęcia (szczególnie małżowiny uszne, ale również okolica okołooczodołowa i nos), 
• kończyny (szczególnie okolice łożyska pazura, jak również opuszki). 

Ponadto zmiany mogą dotyczyć pachwin, szyi i karku, brzucha (zwłaszcza w okolicy brodawek sutkowych) rzadziej grzbietu, na dodatek mogą lokalizować się w okolicy odbytu i narządów płciowych. W niektórych przypadkach objawy mogą mieć charakter uogólniony, chociaż zdarza się to rzadziej niż u psów (4, 13, 15, 19). W przypadku zmian obejmujących opuszki kończyn mogą być tam widoczne nadmierne rogowacenie oraz brązowy, serowaty wysięk. U znacznej części (ponad połowy) chorych kotów występuje świąd, który może być silny. Ponadto możliwe są objawy ogólne jak gorączka (u około jednej trzeciej chorych osobników) lub posmutnienie (u około połowy). Przy występowaniu zmian na kończynach występuje również kulawizna. 

W badaniach dodatkowych, hematologicznych i biochemicznych z surowicy krwi najczęściej nie ma zmian. Niekiedy w badaniu hematologicznym można stwierdzić średniego stopnia leukocytozę, neutrofilię, nieznaczną nieregeneratywną niedokrwistość (25).

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas