Atopowe zapalenie skóry – może już czas zrewidować nasze informacje i plan postępowania?
Faza 2 – „Terapia proaktywna”
Gdy u pacjenta nie obserwuje się już objawów klinicznych (przeważnie po kilku tygodniach) należy przejść do kolejnej fazy leczenia – fazy 2, czyli terapii proaktywnej. Ma ona na celu zapobieganiu zaostrzaniu się zmian i utrzymaniu choroby w remisji (10).
W leczeniu proaktywnym miejscowym stosuje się leczenie obszarów skóry gdzie wcześniej występowały zmiany tylko przez dwa kolejne dni w tygodniu- niezależnie od tego czy zmiany są widoczne czy nie. Celem takiego postępowania jest hamowanie podklinicznego zapalenia skóry. W badaniach klinicznych wykazano skuteczność i bezpieczeństwo stosowania spray’u zawierającego aceponian hydrokortyzonu (7).
Początek fazy remisji jest też najlepszym momentem dla zastosowania przeciwciał monoklonalnych- osiągnięty zostanie wtedy najlepszy efekt ich działania.
W przypadkach, gdy nie jesteśmy w stanie zapobiec zaostrzeniom przez stosowanie leczenia miejscowego (aceponianem hydrokortyzonu) lub leczenia biologicznego (przeciwciała monoklonalne) należy zastosować na stałe leczenie oklacytynibem lub cyklosproryną w podawaniu długoterminowym (7, 10).
Oklacytynib a nowotwory.
Prawda czy fałsz?
Po wprowadzeniu na rynek cyklosporyny i oklacytynibu wśród lekarzy weterynarii specjalistów dermatologów pojawiły się obawy, że każdy z tych leków w dłuższej perspektywie może prowadzić do rozwoju nowotworów ze względu na ich immunosupresyjny wpływ na limfocyty T. Dlatego, właśnie są tak skuteczne w leczeniu objawów atopowego zapalenia skóry – choć mają tak różną szybkość [...]
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
