Zakaźne zapalenie otrzewnej kotów (FIP – ang. feline infectious peritonitis) – jak właściwie zdiagnozować chorobę?
Badaniem hematologicznym u chorych osobników można wykazać podwyższoną lub obniżoną całkowitą liczbę leukocytów oraz łagodną do średnio nasilonej niedokrwistość nieregeneratywną, natomiast badaniem biochemicznym surowicy – wzrost stężenia białka całkowitego (nawet do 12 g/dl), będącego efektem hipergammaglobulinemii (12).
W badaniach biochemicznych prawie 90% kotów z FIP ma stosunek stężeń albumin do globulin w surowicy < 0,8 (w niemal 70% przypadków wynosi on < 0,6). Podejrzewa się, że w następstwie odkładania się kompleksów immunologicznych w kłębuszkach nerkowych dochodzi do rozwoju glomerulopatii, efektem której jest utrata albumin przez nerki. Należy jednak zaznaczyć, że niemal u wszystkich pacjentów z FIP stężenie zarówno albumin, jak i globulin będzie obniżone, co może być efektem zaburzonej czynności wątroby. Pozostałe wskaźniki biochemiczne (stężenie kreatyniny, mocznika, bilirubiny, aktywność enzymów wątrobowych) mogą być podwyższone, gdy w przebiegu choroby dojdzie do uszkodzenia narządów wewnętrznych.
Badanie ultrasonograficzne jamy brzusznej pełni funkcję pomocniczą w diagnozowaniu FIP. Przy postaci wysiękowej choroby pozwala ono określić charakter płynu gromadzącego się w jamie brzusznej, jak również ocenić stan narządów wewnętrznych. U części zakażonych kotów techniką USG można uwidocznić hipoechogenny rąbek podtorebkowy w nerkach oraz stosunkowo często powiększenie węzłów chłonnych jamy brzusznej. Płyn gromadzący się w jamach ciała w przebiegu FIP zawiera konglomeraty o cechach włóknika nadające mu wygląd „dymu papierosowego”.
Do tej pory przyjmowano, że badania serologiczne mogą tylko w bardzo ograniczonym stopniu pomóc w rozpoznaniu FIP, gdyż przeciwciała skierowane przeciw biotypowi fipogennemu są nie do [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
