Rola kleszczy Ixodes ricinus w transmisji „nowych patogenów” psów i kotów
Borrelia miyamotoi – czynnik etiologiczny nawracającej gorączki
Boreliozy to grupy wielonarządowych chorób, u podłoża których leży wzmożona reakcja immunologiczna organizmu w stosunku do należących do rodziny Spirochetaceae krętków Borrelia. Są one przenoszone na ludzi i zwierzęta za pośrednictwem kleszczy. Wyróżnia się przynajmniej 51 gatunków Borrelia, spośród których: 21 zaliczanych jest do grupy B. burgdorferi sensu lato (LB), której przedstawiciele są odpowiedzialni z rozwój boreliozy z Lyme, 29 do grupy Borrelia wywołującej nawracające gorączki, natomiast chorobotwórczość dwóch pozostałych gatunków krętków nie została ostatecznie ustalona.
Bakterie Borrelia miyamotoi są uznawane za czynnik etiologiczny nawracających gorączek. Ich wektorem są zarówno kleszcze miękkie, jak i twarde, w tym z gatunku I. ricinus. Szacuje się, że prewalencja zakażeń u I. ricinus wynosi 1,3% (41). W warunkach naturalnych omawiane krętki można wykazać we wszystkich trzech stadiach rozwojowych kleszczy (larwy, nimfy, postaci dorosłe), a zakażenie w populacji pajęczaków szerzy się zarówno transstadialnie, jak i transowarialnie. Naturalnym rezerwuarem bakterii są dzikie gryzonie (myszy, nornice), a także ptaki i sporadycznie inne większe zwierzęta dziko żyjące. Jak wspomniano powyżej, głównym wektorem Borrelia miyamotoi są kleszcze miękkie oraz I. ricinus.
W przypadku pierwszych z wymienionych są one zdolne do przekazania zakażenia żywicielowi już po kilku sekundach od rozpoczęcia pasożytowania na kręgowcu. Jest to związane się ze stałym utrzymywaniem krętków w gruczołach ślinowych pajęczaków. Nie wiadomo, czy podobna sytuacja dotyczy kleszczy twardych. W ich przypadku, by [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
