Nietypowy przebieg anaplazmozy granulocytarnej u psów
Badaniem hematologicznym u zakażonych riketsjami osobników stwierdza się: trombocytopenię, neutropenię oraz różne postacie niedokrwistości. Mogą one rozwinąć się w formie nieregeneratywnej – jako wynik hipoplazji, aplazji czy dysplazji szpiku kostnego lub jako wynik przewlekłego zapalenia, kiedy to czynniki zapalne powodują hipoplazję szpiku i hamują regenerację erytrocytów. Niektóre psy wykazują niedokrwistość typu immunologicznego − AIHA (18, 19). Może pojawić się także zespół hemofagocytarny wtórny (również tła immunologicznego), w przebiegu którego erytrocyty są fagocytowane przez makrofagi w szpiku kostnym i śledzionie (28-30). Inny typ niedokrwistości – pokrwotoczna − może rozwinąć się wskutek krwawienia z błon śluzowych, do którego dochodzi na skutek trombocytopenii (1).
Spadek liczby płytek krwi jest jedną z najczęściej wykazywanych zmian w obrazie krwi w przebiegu anaplazmozy. Obniżenie liczby trombocytów może mieć tło immunologiczne, może dochodzić do niego na skutek: zwiększonej konsumpcji płytek przez makrofagi, spadku ich produkcji przez szpik wskutek jego aplazji, rozpadu płytek w śledzionie i śródbłonku naczyń krwionośnych czy też połączenia wszystkich tych mechanizmów.
Klinicznymi objawami spadku liczby płytek we krwi poniżej 50000/μl są powstawanie wybroczyn na skórze oraz skłonności do krwawień z błon śluzowych nosa, pęcherza moczowego lub przewodu pokarmowego. Krwawienie z jelit i żołądka stanowi zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta, gdyż nie można go zahamować żadnymi lekami. W takich przypadkach, jeśli liczba trombocytów nie wzrośnie – dochodzi do wykrwawienia się zwierzęcia (1, 10, 11, 17, 19-22).
Stosunkowo często we [...]
lub posiadają wykupioną subskrypcję.
POSTĘPOWANIA
w weterynarii





