Najniebezpieczniejsze choroby psów transmitowane przez kleszcze
Czynnik etiologiczny
Choroba ma tło wirusowe, konkretnie jest to Flavowirus. Rezerwuarem zarazka są gryzonie, zwierzyna płowa i zwierzęta gospodarskie. Wektorem jest Ixodes ricinus.
Objawy i przebieg choroby
Najczęściej choroba przebiega z dwufazową gorączką oraz objawami neurologicznymi o różnym stopniu nasilenia. Czas inkubacji wynosi zwykle od tygodnia do dwóch tygodni.
Pierwsza faza choroby trwa najczęściej od 6 do 12 dni. W tym czasie temperatura chorego zwierzęcia jest podwyższona powyżej 39,5°C. Widać wyraźny niepokój ruchowy zwierzęcia z wyraźnym osłabieniem mięśni kończyn. Pies porusza się niezdarnie. Towarzyszyć temu mogą objawy nieżytu górnych dróg oddechowych oraz nieżytu układu pokarmowego. Wkrótce jednak następuje niespodziewane, krótkotrwałe wyciszenie objawów choroby.
Niestety po kolejnych 5-8 dniach choroba przyjmuje drugą fazę przebiegu. Właśnie wtedy dochodzi do zakażenia ośrodkowego układu nerwowego. Pojawia się jeszcze wyższa temperatura dochodząca do 41-41,5°C. Niepokój ruchowy staje się jeszcze większy, powodowany silnym bólem głowy w następstwie narastającego ciśnienia płynu mózgowo-rdzeniowego. Pojawia się światłowstręt, nadwrażliwość na dźwięki oraz zaburzenia świadomości. Towarzyszy temu apatia lub wręcz przeciwnie – drażliwość i nadpobudliwość. Wkrótce też dochodzi do porażenia pojedynczych mięśni bądź całkowitego porażenia.
Diagnostyka
Diagnostyka obejmuje badanie płynu mózgowo-rdzeniowego i izolację z niego chorobotwórczego wirusa. Wykrywanie za pomocą odczynu ELISA w surowicy krwi swoistych przeciwciał klasy IgM bądź też wzrostu przeciwciał [...]
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
