Najniebezpieczniejsze choroby psów transmitowane przez kleszcze

Diagnostyka

Najczęściej wykonywanym badaniem diagnostycznym jest badanie rozmazu krwi pobranej z obwodowych naczyń krwionośnych, choćby naczyń małżowiny usznej. Istotne jest, aby nie brać do badań pierwszych kropel krwi. Toteż po skaryfikacji małżowiny delikatnie wycieramy wacikiem, a do badania używamy następnych kropel krwi. Robimy z nich dwa rozmazy na szkiełku podstawowym, które wybarwiamy metodą Giemsy lub metodą Diff-Quick i oglądamy pod immersją z okularem 10x i w obiektywie 100x. Szczególną uwagę warto zwrócić na obrzeża rozmazu, gdzie najłatwiej stwierdzić wewnątrz erytrocytu pierwotniaki o charakterystycznym kształcie przypominającym pestki jabłka.

Pomocne są również badania hematologiczne, w których obserwuje się: niski poziom hemoglobiny, małą ilość erytrocytów, niski hematokryt, podwyższoną ilość leukocytów, małopłytkowość, podwyższony wynik OB, znaczne podwyższenie wartości: AspAT, AlAT, AP, bilirubiny, kreatyniny i mocznika (8). Wśród badań serologicznych pomocnych w diagnostyce babeszjozy korzysta się z testu immunofluorescencji pośredniej (IFAT). Jednakże w miejscach, gdzie występuje ona endemicznie, stwierdzenie seropozytywności u podejrzanego psa nie oznacza aktywnej choroby, a jedynie wskazuje na wcześniejszy kontakt zwierzęcia z pasożytami. Diagnostyka molekularna opiera się na polimerazowej reakcji łańcuchowej – PCR (polimerasa chain reaction), która jest bardzo czułą metodą diagnostyczną w odniesieniu np. do przewlekle zarażonych babeszjozą psów.

Leczenie

Leczenie przyczynowe można prowadzić z zastosowaniem następujących środków:

• Imidocarb dipropionate – polecana dawka 6,6 mg/kg. Podawanie s.c. lub i.m., możliwe podanie dwukrotne w odstępie dwóch [...]

Ten materiał dostępny jest dla zalogowanych użytkowników.

Załóż konto i dołącz do grona użytkowników naszego portalu!

Zaloguj się Zarejestruj się

Chcesz mieć dostęp do wszystkich materiałów na portalu?

Wybierz subskrypcję