Możliwość śródmacicznego szerzenia się zarażeń pierwotniakami Babesia/Theileria protozoa u zwierząt
Psy
Fukumoto i wsp. (14) potwierdzili doświadczalnie możliwość śródmacicznej transmisji babeszjozy z matki na potomstwo u psów. Autorzy ci do badań wykorzystali samice rasy beagle, które nie miały kontaktu z pierwotniakami (wyniki przeprowadzonych badań serologicznych (ELISA, IF) oraz badań molekularnych krwi (PCR) u wszystkich suk były negatywne). Jedną z suk przed kryciem zarażano pierwotniakami B. gibsoni. Samica ta urodziła cztery żywe i jedno obumarłe szczenię. Natychmiast po porodzie cztery szczenięta pochodzące od suki z inwazją pierwotniaczą odstawiono od matki i przekazano pod opiekę zdrowej samicy, zaś do chorej matki dostawiano potomstwo zdrowej suki. Wszystkie cztery psy pochodzące od zarażonej matki padły w ciągu 14-39 dni po porodzie.
Wykazano u nich hipotermię, bladość błon śluzowych, apatię, powiększenie wątroby i śledziony. Badaniem hematologicznym stwierdzono niedokrwistość oraz małopłytkowość, natomiast badaniem mikroskopowym rozmazów krwi wykazano obecność pasożytów w erytrocytach. Badaniem PCR krwi potwierdzono obecność w organizmie szczeniąt materiału genetycznego Babesia. Badanie to dało także wynik dodatni, gdy objęto nim narządy wewnętrzne (mózg, serce, płuca i wątrobę) pobrane od obumarłego szczenięcia. Interesujący wydaje się fakt, że babeszjozy nie potwierdzono u szczeniąt pochodzących od zdrowych matek, karmionych przez sukę z inwazją. Jest to potwierdzeniem tego, iż do zarażenia psów doszło w okresie śródmacicznym, a nie w okresie pourodzeniowym przez gruczoł sutkowy.
Simões i wsp. (25) opisali przypadek zarażenia dwumiesięcznego szczenięcia rasy owczarek niemiecki pierwotniakami Babesia microti-like (określaną także mianem izolat hiszpański). Zwierzę pochodziło [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
