Możliwość śródmacicznego szerzenia się zarażeń pierwotniakami Babesia/Theileria protozoa u zwierząt
Babeszjoza/piroplazmoza jest transmisyjną chorobą ludzi i zwierząt przenoszoną przez kleszcze. Jej czynnikiem etiologicznym są wewnątrzerytrocytarne pierwotniaki należące do rodzaju Babesia, rodziny Babesidae, rzędu Piroplasmida, typu Apicomplexa. Obok Babesia, w obrębie rzędu Piroplasmida, wyróżnia się także rodzaje Theileria oraz Cytauxozoon, których przedstawiciele wywoływać mogą u zwierząt choroby podobne w przebiegu do babeszjozy. Wektorami piroplazm, w zależności od gatunku gospodarza oraz szerokości geograficznej, są różne gatunki kleszczy. Nazwa „piroplazmoza” związana jest z morfologią pierwotniaków, które po podziałach komórki zachodzących w obrębie erytrocytów przyjmują kształt gruszkowaty (ang. pear shaped) (1).
Pierwsze opisy choroby pochodzą z roku 1814 (2) i dotyczą babeszjozy krów, określanej mianem gorączki teksańskiej, która w 1868 roku zdziesiątkowała pogłowie bydła w USA (3, 4). Zachorowania krów o podobnym przebiegu do gorączki teksańskiej notowano także w innych regionach świata, przy czym ich przyczyna pozostawała nieznana do roku 1888, kiedy to Victor Babes wykazał w erytrocytach chorych osobników obecność gruszkowatych tworów, które początkowo uznawano za bakterie i określano mianem Hematococcus bovis (5).
Obecnie babeszjozy ludzi i zwierząt stwierdzane są na całym świecie. W obrębie rodzaju Babesia wyróżnia się ponad 100 gatunków pierwotniaków. Inwazje tych pasożytów z największą częstotliwością stwierdzane są u bydła oraz psów (6).
Babeszjozę charakteryzuje bardzo różnorodny przebieg, uwarunkowany m.in. szczepem pasożyta wywołującym chorobę, wiekiem zwierzęcia, jego statusem immunologicznym, rasą, pochodzeniem, a także współistniejącymi chorobami.
Mechanizmy warunkujące rozwój objawów klinicznych piroplazmozy są podobne [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
