Jelitowa postać parwowirozy psów – praktyczne podejście do diagnostyki i leczenia

Krwiolecznictwo i immunoterapia

Krwotoczne zapalenie jelit może doprowadzać do znacznej niedokrwistości. Utrata ponad 30% krwi, otępienie, częstoskurcz, tachypnoe oraz obniżenie wartości hematokrytu poniżej 20% lub stężenie hemoglobiny poniżej 7 g/dL wskazuje na konieczność przetoczenia krwi. Poza oczywistym zwiększeniem ilości erytrocytów we krwi zastosowanie produktów krwiopochodnych, a w szczególności krwi pełnej lub świeżego osocza, może przyczynić się do zneutralizowania wirusa we krwi oraz zmniejszyć ogólnoustrojowy stan zapalny poprzez dostarczenie immunoglobulin oraz inhibitorów proteaz.

Świeże osocze stosuje się u pacjentów z: hipoproteinemią, hipoalbuminemią, SIRS oraz u szczeniąt z rozwijającym się zespołem wykrzepiania wewnątrznaczyniowego. Jednakże przy stężeniu albumin niższym niż 2 g/dL lepszy efekt terapeutyczny można uzyskać, podając roztwór ludzkich albumin z uwagi na ich wyższą koncentrację.

Obiecujące wyniki uzyskiwano po zastosowaniu kociego interferonu-omega (reFeIFN-ω). Wykazano zmniejszenie nasilenia objawów ze strony przewodu po karmowego oraz niższą śmiertelność u psów zakażonych parwowirusem, u których podawano reFeIFN-ω w dawce 2,5 mU/kg m.c./dobę i.v. przez kolejne 3 dni. Wysoki koszt interferonu powoduje, że ma on ograniczone zastosowanie w praktyce klinicznej. Częściej stosowana jest komercyjna surowica zawierająca heterologiczne przeciwciała IgY, stosowana w dawce 0,4 ml/kg m.c. dożylnie, domięśniowo lub podskórnie w odstępie 5 dni (7, 10, 12-17).

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas