Jelitowa postać parwowirozy psów – praktyczne podejście do diagnostyki i leczenia
Postępowanie
Do dnia dzisiejszego nie zostało opracowane specyficzne leczenie parwowirozy. Podstawą postępowania pozostaje leczenie objawowe. Leczenie bazuje na płynoterapii, działaniu przeciwwymiotnym oraz przeciwbiegunkowym, stymulacji układu odpornościowego, odżywianiu oraz antybiotykoterapii. Pacjenci w złym stanie ogólnym powinni być hospitalizowani. Wskazane jest monitorowanie stężenia potasu, glukozy, hematokrytu oraz białka całkowitego w surowicy co najmniej raz dziennie.
Płynoterapia
Intensywna płynoterapia jest najważniejszym elementem w leczeniu parwowirozy. Pozwala skorygować wstrząs, a także uzupełnić płyny oraz elektrolity utracone w trakcie biegunki i wymiotów. Najlepszą drogą podawania płynów jest droga dożylna. W przypadku pacjentów, u których dostęp do żył obwodowych jest utrudniony, można uzyskać dostęp do żyły szyjnej. Inną, skuteczną drogą podania płynów jest podanie ich do jamy szpikowej. Podawanie płynów podskórnie w początkowym etapie leczenia jest mało skuteczne. Płyny zawsze powinny być podgrzane do prawidłowej temperatury ciała leczonego zwierzęcia. W sytuacji, gdy nie jest znany stan równowagi kwasowo-zasadowej oraz poziom elektrolitów we krwi pacjenta, najlepszym płynem jest zbilansowany roztwór krystaloidów, np. płyn Ringera z mleczanami.
Szybkość dystrybucji płynów jest uzależniona od stanu klinicznego pacjenta. U psów we wstrząsie, odwodnionych w przebiegu biegunki i wymiotów korzystniejsze od samych koloidów będzie zastosowanie krystaloidów, ewentualnie ich połączenia w stosunku 1:2 (koloidy 5-15 ml/kg m.c. + krystaloidy 10-30 ml/kg m.c.).
Koloidy szybko przywracają objętość krwi krążącej, natomiast woda z [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
