Jelitowa postać parwowirozy psów – praktyczne podejście do diagnostyki i leczenia
Badanie morfologiczne oraz biochemiczne krwi
W badaniach laboratoryjnych obserwuje się przede wszystkim leukopenię będącą wynikiem intensywnego namnażania się CPV-2 w narządach limfoproliferacyjnych. Doprowadza to do zmniejszenia liczby neutrofilii oraz limfocytów. Notuje się również hipoglikemię, hipokaliemię oraz hipoproteinemię, a także obniżenie stężenia albumin i globulin.
Może dochodzić do rozwinięcia się również nadkrzepliwości, prowadzącej do zakrzepów i zapalenia żył. Często powyżej normy są również: aminotransferaza alaninowa (ALAT) oraz fosfataza alkaliczna (AP). Wzrost poziomu ponad normę jest także obserwowany w obrębie białek ostrej fazy, takich jak białko C-reaktywne (CRP), ceruloplazmina (Cp) i haptoglobina (Hp). Wartość TNF-alfa (ang. tumor necrosis factor – czynnik martwicy nowotworów) jest przydatna w określeniu rokowania w przebiegu choroby, a jej wzrost koreluje ze złym rokowaniem (4, 5).
Diagnostyka obrazowa
W badaniu ultrasonograficznym jamy brzusznej nie można zaobserwować żadnych zmian patognomonicznych dla parwowirozy. Jednakże badanie to pomaga w ocenie perystaltyki jelit. Umożliwia również wykluczenie ciała obcego w przewodzie pokarmowym czy wgłobienia jelita. W przebiegu krwotocznego zapalenia jelit w obrazie USG są one wypełnione płynem. Widoczne jest ścieńczenie błony śluzowej dwunastnicy i jelita czczego. W mniejszym stopniu są zauważalne w tej warstwie niewielkie, rozproszone, hiperechogenne ogniska.
Warstwa mięśniowa, podśluzowa i surowicza dwunastnicy oraz jelita czczego jest pogrubiona. Mimo że zauważalna jest nieregularna budowa warstw ściany w obrębie tych części przewodu pokarmowego, to [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
