Encefalitozoonoza kotów – nieznany problem w praktyce lekarsko-weterynaryjnej
Opis przypadku
Badaniami objęto kota, samicę, rasy europejski krótkowłosy, w wieku 11 lat, zgłoszonego do kliniki weterynaryjnej z objawami neurologicznymi. W wywiadzie właściciel poinformował o pojawianiu się u zwierzęcia w godzinach porannych oraz w sytuacjach stresowych, np. podczas spotkania z innymi zwierzętami, ślepoty. Zaburzenia widzenia obserwowane były od kilku dni. W tym czasie czterokrotnie towarzyszyły im napady skurczów toniczno-klonicznych. Kot był zwierzęciem domowym, wolno wychodzącym. Był poddawany regularnie szczepieniom przeciwko chorobom zakaźnym oraz odrobaczaniu.
Około dwa tygodnie przed wystąpieniem po raz pierwszy objawów ślepoty poddany został zabiegowi usunięcia kamienia nazębnego. Badaniem klinicznym stwierdzono równomiernie rozszerzone źrenice oraz zwiększoną aktywność ruchową. Badanie dna oka nie wykazało żadnych nieprawidłowości – brodawka nerwu wzrokowego i siatkówka były niezmienione. Nie stwierdzono także deficytów nerwowo-ruchowych. W badaniu ultrasonograficznym jamy brzusznej stwierdzono znaczne powiększenie obu nerek – do ok. 7 cm długości w płaszczyźnie strzałkowej. W warstwie miąższowej nerek obecne były liczne, różnej wielkości cienkościenne zmiany torbielowate, które całkowicie zaburzały podział korowo-rdzenny. Torbiele zawierały nieznaczną ilość echogennego detrytu. Obwodowo sięgały torebki, powodując zmianę kształtu nerki. Miąższ nerki pomiędzy torbielami posiadał hiperechogenny wygląd, co nasuwało podejrzenie obecności zwłóknień (ryc. 1, s. 18). Pozostałe narządy jamy brzusznej były bez zmian.
Badaniem hematologicznym stwierdzono podwyższony poziom krwinek białych (32,1 tys./mm3) i obniżony poziom trombocytów (130 tys./mm3), natomiast badaniem biochemicznym podwyższoną aktywność enzymów wątrobowych (ASAT 168 U/l, ALT 99 U/l) (tab. 1 i 2, s. [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
