Brodawczyca jamy ustnej psów
Szczepienia
W jednym z badań (13) przedstawiono dane dotyczące zastosowania komercyjnej szczepionki zawierającej parapokswirus owiec. Obydwie grupy badawcze otrzymywały ten preparat, a w badaniu nie uwzględniono grupy kontrolnej, dlatego możliwa była jedynie ocena skuteczności terapii łączonej, a nie samej komercyjnej szczepionki. Szybsze wyleczenie osiągnięto w grupie, w której oprócz komercyjnej szczepionki stosowano miejscowo złożony preparat ziołowy na skórę oraz doustnie witaminę E, cynk, selen i miedź. W grupie, w której zamiast tego zastosowano autoszczepionkę (również w połączeniu z komercyjną szczepionką), czas do wyleczenia był dłuższy.
Nie ma niestety jednolitych wytycznych dotyczących stosowania autoszczepionek, a badania obejmujące większą liczbę przypadków dotyczą głównie zwierząt gospodarskich. W przypadku psów dostępne są przede wszystkim pojedyncze doniesienia o zastosowaniu tego typu preparatów, dlatego trudno ocenić ich realną skuteczność. Dodatkowo w literaturze występują istotne rozbieżności co do sposobu podawania autoszczepionek. Biorąc pod uwagę drogę aplikacji, częściej stosuje się podanie podskórne, jednak niektórzy autorzy preferują podanie śródskórne. Różnice dotyczą także objętości podawanego preparatu, niekiedy zwiększanej przy kolejnych dawkach, która zwykle jest przeliczana na masę ciała, co całkowicie odróżnia autoszczepionki od szczepionek komercyjnych, w których objętość dawki jest stała, niezależnie od wagi zwierzęcia. W literaturze można znaleźć bardzo zróżnicowane schematy dawkowania: 0,1 ml/kg m.c., jak również 0,25 ml na zwierzę (niezależnie od masy ciała) oraz 0,5 ml/kg m.c. Odstępy między kolejnymi dawkami również są zmienne − od 4, przez 7, aż do 10 dni. Liczba podań waha się zwykle od trzech [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
