Badanie serologiczne w kierunku kaliciwirozy i herpeswirozy kotów pochodzących z różnych środowisk
Obserwacje własne
Badaniami serologicznymi w kierunku kaliciwirozy i herpeswirozy objęto dwie grupy kotów, liczących po 30 osobników każda. W grupie pierwszej znalazły się zwierzęta bezpańskie, pochodzące ze schronisk i fundacji w wieku ok. 7 miesięcy do 1 roku, które nie były poddawane szczepieniom przeciwko kaliciwirozie i herpeswirozie. W grupie drugiej zebrano koty w wieku 20-22 tygodni, które były poddawane dwukrotnie szczepieniom przeciwko kaliciwirozie i herpeswirozie w wieku 9 i 12 tygodni.
Krew do badań pobierano z żyły odpromieniowej do czystych probówek, które następnie wirowano (1500 g). Surowicę zamrażano (-20oC) i przechowywano do czasu wykonania analiz.
Oznaczanie mian przeciwciał dla FHV-1 i FCV przeprowadzono za pomocą aparatu Vcheck V200 (Vet Expert). Do odczynnika dostarczonego przez producenta dodawano 5 µl badanej surowicy i dokładnie mieszano. Na kasetce testowej umieszczano w odpowiednim miejscu 4 krople uzyskanej mieszaniny i inkubowano przez 10 minut. W tym czasie na pasku testowym pojawiał się prążek kontrolny, świadczący o poprawności wykonania testu, oraz testowy. Intensywność wybarwienia prążka testowego była mierzona przez aparat, dzięki czemu pomiary te były obiektywne (ryc. 2, 3). Miana przeciwciał przeciwko FHV-1 rzędu < 1:8 uznawano za niskie, niemające wartości ochronnej, miana 1:16 uznawano za średnie, zaś miana > 1:32 uznawano za wysokie, chroniące koty przed zakażeniem herpeswirusem. Miana przeciwciał przeciwko FCV rzędu < 1:16 uznawano za niskie, niemające wartości ochronnej, miana 1:32 uznawano za średnie, zaś miana > 1:64 uznawano za [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii





