Zewnątrzwydzielnicza niewydolność trzustki

Wyszukaj w serwisie

Zewnątrzwydzielnicza niewydolność trzustki

Stosowanie leków przeciwbakteryjnych

Innym powikłaniem związanym z zewnątrzwydzielniczą niewydolnością trzustki występującym u ok. 75% zwierząt jest nadmierny rozrost flory bakteryjnej w świetle jelita cienkiego (10). Zaburzenie to jest związane z brakiem wytwarzania czynnika bakteriostatycznego, który fizjologicznie występuje w soku trzustkowym, oraz ze zwiększoną dostępnością niestrawionych składników pokarmowych. W takiej sytuacji u zwierzęcia występuje biegunka z jelita cienkiego. W terapii nadmiernego rozrostu flory bakteryjnej w świetle jelita cienkiego z wyboru stosuje się leki przeciwbakteryjne takie jak: metronidazol i tylozyna.

Odpowiednie postępowanie dietetyczne

Zwierzę z zewnątrzwydzielniczą niewydolnością trzustki powinno być karmione dietą lekkostrawną o niskiej zawartości włókna. W wielu przypadkach bardzo dobre efekty przynosi podawanie diety hipoalergicznej (2).

Należy podkreślić, że preparat zawierający enzymy trzustkowe wykorzystywany do leczenia zewnątrzwydzielniczej niewydolności trzustki musi charakteryzować się następującymi cechami:

  • zawierać odpowiednie stężenie enzymów trzustkowych (amylaza, lipaza, proteazy),
  • uniemożliwiać inaktywowanie enzymów trzustkowych przez niskie pH w żołądku,
  • minimalizować ewentualne powikłania związane z jego stosowaniem.

Podsumowanie

Należy pamiętać, że podczas leczenia zewnątrzwydzielniczej niewydolności trzustki należy zawsze monitorować masę ciała zwierzęcia. Potwierdzeniem skuteczności prowadzonej terapii jest przyrost masy zwierzęcia oraz ustąpienie innych objawów [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.
Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
Masz aktywną subskrypcję?
Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas
119
ALGORYTMY
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
Poznaj nasze serwisy