Zatrucie metaldehydem u psów

Richardson (17) w przypadkach opornych na wyżej opisane leczenie proponuje podawanie propofolu w postaci pojedynczej iniekcji dożylnej lub jako ciągły wlew kroplowy w dawce 0,1-0,6 mg/kg/minutę. Propofol może być również podany bez uprzedniej premedykacji według następującego schematu: podajemy anestetyk w postaci dożylnego bolusa 6 mg/kg, a następnie, co 30 s podajemy 25% pierwszej dawki, do czasu zniesienia objawów nerwowych (17). Innym sposobem leczenia przypadków opornych jest zastosowanie narkozy wziewnej (16, 17, 21).

Niektórzy autorzy zalecają stosowanie leków miorelaksacyjnych działających ośrodkowo, jak gwajfenazyna lub metokarbamol (8, 16, 17, 21). Przy czym ten drugi stanowi dla niektórych autorów lek z wyboru w leczeniu zatruć metaldehydem u psów (17). Zalecana dawka metokarbamolu u psów i kotów to 55-220 mg/kg (16, 17). Dawkę można powtórzyć, ale należy uważać, by nie przekroczyć dobowej dawki 330 mg/kg (17). Ze względu na obniżanie progu pobudliwości na wystąpienie konwulsji pochodne fenotiazyny (np. acepromazyna) są zwykle przeciwwskazane w przypadku drgawek lub dużego prawdopodobieństwa ich wystąpienia. Z danych literaturowych wynika, że acepromazyna bywa z dobrym efektem stosowana w zatruciach metaldehydem (9, 13).

Przedłużające się drżenia mięśniowe i konwulsje doprowadzają do rozwoju hipertermii, która zwykle ustępuje po opanowaniu objawów nerwowych (8). Przy znacznym wzroście ciepłoty ciała niektórzy autorzy zalecają zanurzanie w chłodnej wodzie, chłodzące wlewy doodbytnicze i zimne okłady (21). Większość przestrzega jednak przed zbyt intensywnym chłodzeniem i możliwością spowodowania hipotermii. Dobrą metodą korygowania temperatury ciała wydaje się dożylne podawanie płynów o odpowiedniej temperaturze, dostosowanej do [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników, którzy są lekarzami weterynarii
lub posiadają wykupioną subskrypcję.

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas