Zatrucie metaldehydem u psów

Większość autorów zaleca doustne stosowanie 50-200 ml roztworu węgla aktywowanego w dawce 1-4 g/kg w trakcie lub po płukaniu żołądka. W podręczniku Zatrucia psów i kotów Campbella i Chapmana (6), jednej z nielicznych polskojęzycznych publikacji, w której problem metaldehydu jest omawiany, autorzy uznają podawanie węgla w takim zatruciu za nieefektywne i zbędne. Jednak w świetle badań Shintani’ego (19), który wykazał dużą efektywność tego adsorbentu w wiązaniu metaldehydu i zapobieganiu wystąpieniu objawów u eksperymentalnie zatrutych szczurów, a także doświadczeń innych autorów (8, 10, 16, 17, 25), należy wnioskować o dużej wartości terapeutycznej węgla aktywowanego w zatruciach metaldehydem u małych zwierząt. Gupta (10) proponuje użycie mleka podczas płukania żołądka. Ma ono również zmniejszać wchłanianie metaldehydu. Oprócz powyższych metod dekontaminacji, niektórzy autorzy zalecają stosowanie lewatywy albo płukanie żołądka i jelit.

Jeśli pacjent wykazuje objawy nerwowe (drżenia mięśniowe, ataksja, konwulsje), należy go wprowadzić w stan sedacji lub znieczulenia ogólnego. Znieczulenie będzie niezbędne również do przeprowadzenia płukania żołądka. Jest wiele środków uznawanych za skuteczne w znoszeniu objawów nerwowych wywołanych metaldehydem, ale jako lek z wyboru uznaje się najczęściej diazepam (6, 9, 10, 13, 15, 16). Największą skuteczność wykazuje po podaniu dożylnym w dawce – psy: 0,5-5 mg/kg, koty: 0,5-1 mg/kg (16). Można go stosować do trzech razy, w tej samej dawce, przy 10-minutowym odstępie (6, 16). Niektórzy autorzy (10, 16) zalecają stosowanie fenobarbitalu (barbituranu średnio długo działającego). Posiada on bardzo dobre działanie przeciwdrgawkowe, ale pojawia się ono dopiero po 15-30 minutach od podania dożylnego (16). Dlatego [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników, którzy są lekarzami weterynarii
lub posiadają wykupioną subskrypcję.

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas