Zapobieganie najczęstszym chorobom dolnych dróg moczowych u psów i kotów oraz ich leczenie
Idiopatyczne zapalenie pęcherza moczowego jest porównywane do śródmiąższowego zapalenia pęcherza moczowego u ludzi. Jest to zapalenie jałowe. U kotów, u których zostało zdiagnozowane, stwierdzono cieńszą warstwę glikozaminoglikanów (GAG) pokrywających urotelium. Dzięki swojemu ujemnemu ładunkowi pełnią one ważną funkcję, przyciągając cząsteczki wody i tworząc rodzaj żelowej warstwy ochronnej pokrywającej wewnętrzną warstwę pęcherza moczowego. W przebiegu FIC zapaleniu mogą ulegać wszystkie warstwy pęcherza (urotelium, błona podstawna oraz włókna mięśnia wypieracza).
Bardziej narażone na zachorowanie na FIC są zwierzęta młode, pomiędzy 4. a 7. rokiem życia, wrażliwe i zestresowane, kastrowane oraz otyłe. Częściej dotyczy to zwierząt niewychodzących oraz żyjących w grupach.
U kotów dotkniętych FIC stwierdzono kilka wspólnych cech, takich jak mniejsze nadnercza i niższa rezerwa kortyzolu, większa wrażliwość na bodźce nerwów biegnących od pęcherza do rdzenia kręgowego. Zwierzęta te wykazują również zwiększoną ekspresję substancji P na powierzchni nabłonka pęcherza w porównaniu z grupą kontrolną. Substancja P jest neuropeptydem uwalnianym w organizmie jako jeden z pierwszych w przypadku stresu.
Zaostrzenie objawów idiopatycznego zapalenia pęcherza występuje jako reakcja na bodźce zewnętrzne, a koty te są zdecydowanie wrażliwsze. Na skutek stresu środowiskowego czy związanego z przewlekłym bólem dochodzi do aktywacji układu współczulnego w następstwie uwolnienia adrenaliny oraz noradrenaliny, a to skutkuje zwiększoną przepuszczalnością ściany pęcherza oraz aktywacją neuronów pęcherza, w następstwie którego rozwija się neurogenne zapalenie pęcherza. Hormonem, który fizjologicznie przeciwdziała aktywacji tej kaskady, prowadzącej do rozwoju neurogennego zapalenia pęcherza, jest uwalniany z nadnerczy [...]
lub posiadają wykupioną subskrypcję.
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
