Zapobieganie najczęstszym chorobom dolnych dróg moczowych u psów i kotów oraz ich leczenie

U kotów obecność struwitów nie jest w większości przypadków związana z zakażeniem bakteryjnym i nie wymaga stosowania antybiotykoterapii. Jest to kluczowa różnica w stosunku do leczenia psów, w przypadku których antybiotykoterapia jest koniecznością. W leczeniu kotów podstawowym działaniem jest zwiększenie ilości płynów w diecie oraz zastosowanie substancji obniżających pH moczu. Pomocne mogą być również preparaty zawierające glikozaminoglikany (GAG) w celu dodatkowej ochrony urotelium.

Zwierzęta z problemami ortopedycznymi, po urazie miednicy oraz przy zakażeniu krążka międzykręgowego są również w grupie ryzyka wystąpienia ZUM i należy zastosować u nich odpowiednią profilaktykę, której głównym celem będzie utrudnienie kolonizacji dróg moczowych przez chorobotwórcze drobnoustroje.

Występowanie chorób endokrynologicznych, takich jak cukrzyca i nadczynność kory nadnerczy, znacznie zwiększa ryzyko rozwoju ZUM.

Dzieje się tak w wyniku:

• obniżenia osmolalność moczu (PU/PD),
• glikozurii oraz jej następstw – obniżenia chemotaksji neutrofili,
• hamowania odpowiedzi immunologicznej na skutek hiperkoryzolemii, hiperkortyzolemii,
• słabości mięśni związanej z nadczynnością kory nadnerczy prowadzącej do nadmiernego rozciągnięcia pęcherza moczowego,
• poliurii – rozcieńczenia moczu i zmiany jego właściwości,
• retencji moczu.

Najważniejszą składową leczenia ZUM jest dobrana antybiotykoterapia. U pacjentów z nawrotami zakażeń warto zastosować działania profilaktyczne, których celem będzie [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników, którzy są lekarzami weterynarii
lub posiadają wykupioną subskrypcję.

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas