Zakaźne zapalenie wątroby psów (choroba Rubartha) – problem wciąż aktualny
Obserwacje własne
Badaniami objęto dwa psy, mieszańce, samce, w wieku 4 i 11 lat. Psy pochodziły z jednego gospodarstwa, żywione były komercyjną karmą, regularnie odrobaczane. W pierwszym roku życia przeszły cykl szczepień profilaktycznych przeciwko chorobom zakaźnym, po czym nie były poddawane rewakcynacji. Około miesiąc przed zgłoszeniem zwierząt do Kliniki Chorób Zakaźnych u obu osobników wystąpiła biegunka (u jednego z domieszką krwi) oraz silna bolesność powłok brzusznych.
Miejscowy lekarz weterynarii podejrzewał zatrucie i w tym kierunku podjął leczenie. Na tym etapie choroby u zwierząt nie wykonano żadnych badań dodatkowych. Po około dwóch tygodniach biegunka ustąpiła, jednak zwierzęta były apatyczne, pobierały nieznaczne ilości wody i karmy, pojawił się u nich ropny wypływ z worka spojówkowego, a następnie doszło do zmętnienia rogówki (ryc. 1, 2, s. 50). Podczas pierwszej wizyty w Klinice Chorób Zakaźnych zwierzęta poddane zostały gruntownemu badaniu klinicznemu, pobrano od nich krew do badań hematologicznych, biochemicznych i wirusologicznych, mocz do badań biochemicznych i wirusologicznych oraz wykonano badanie USG jamy brzusznej.
Badaniem klinicznym obu zwierząt wykazano silną bolesność powłok brzusznych. Na skórze brzucha widoczne były ponadto wybroczyny. Badaniem USG stwierdzono powiększenie wątroby. Nie wykazano natomiast obecności płynu w jamie brzusznej. Badaniem hematologicznym poza nieznaczną trombocytopenią (pies nr 1: 126 x 109/L, pies nr 2: 150 x 109/L) nie stwierdzono żadnych odchyleń od normy, natomiast badaniem biochemicznym surowicy krwi u obu osobników zanotowano znacznie podwyższoną aktywność enzymów wątrobowych (pies nr [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
