Wykorzystanie scyntygrafii i terapii radiojodem w przebiegu chorób tarczycy
Terapia radiojodem w nadczynności tarczycy u kotów
Leczenie radiojodem jest metodą skuteczną i bezpieczną dla pacjenta, a co istotne – działa na przyczynę choroby, a nie tylko łagodzi jej objawy, jak ma to miejsce w przypadku podawania leków przeciwtarczycowych. W przeciwieństwie do tyreoidektomii nie wymaga znieczulenia, które u starszych pacjentów i osobników z powikłaniami wielonarządowymi spowodowanymi nadczynnością tarczycy wiąże się ze znacznym ryzykiem. Ponieważ okres rozpadu I131 wynosi 8 dni (6), pacjent w tym okresie stanowi zagrożenie radioaktywne dla otoczenia i – w zależności od przepisów danego kraju – przez pewien okres musi pozostawać w izolacji z zachowaniem zasad postępowania z organizmami po napromieniowaniu. Czas hospitalizacji bez wątpienia stanowi niedogodność dla zwierzęcia i jego opiekunów. Koszt wynikający z postępowania diagnostyczno-terapeutycznego z użyciem technik medycyny nuklearnej jest zbliżony do kosztu postępowania chirurgicznego, a często niższy niż wieloletnia terapia doustnymi lekami przeciwtarczycowymi. Należy pamiętać, że również po opuszczeniu izolacji przez kolejne 2-4 tygodnie należy zachowywać zasady postępowania z pacjentem po napromieniowaniu.
Leczenie radiojodem opiera się na zjawisku wykorzystywanym także w scyntygrafii, czyli wychwytywaniu przez komórki pęcherzykowe tarczycy jodu, który jest wbudowywany w powstające hormony. Jeśli nie stosuje się zbyt wysokich dawek izotopu, niezmieniona tkanka tarczycy nie zostaje zniszczona. Komórki nadczynnej tarczycy wychwytują około 60% podanych radionuklidów jodu, a pozostałe 40% jest od razu wydalane z moczem i kałem. Uszkodzenie zmienionej tkanki tarczycy jest efektem działania promieniowania beta, które ma zdolność przenikania w głąb zmienionej tkanki [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
