Wykorzystanie scyntygrafii i terapii radiojodem w przebiegu chorób tarczycy
Coraz częściej obserwuje się stany patologiczne tarczycy u pacjentów weterynaryjnych (doświadczenia własne). Nie ulega wątpliwości, że u starszych kotów nadczynność tarczycy stanowi niemal problem cywilizacyjny. Częstość jej występowania u kotów powyżej 7. roku życia wynosi od 6% (26) do 20% (14), w zależności od badań. Z tego względu od wielu lat liczne zespoły klinicystów i naukowców poszukują najlepszych metod diagnostycznych oraz terapeutycznych w chorobach gruczołu tarczycowego u zwierząt towarzyszących. Pierwsze wzmianki o zastosowaniu metod medycyny nuklearnej w obrazowaniu tarczycy u zwierząt pojawiły się pod koniec lat 50. XX wieku i dotyczyły psów (18). W latach 80. Beck i wsp. opisali możliwość ich wykorzystania w medycynie kotów (2). W kolejnych latach pojawiły się prace dotyczące wykorzystania izotopów promieniotwórczych (radionuklidów) w terapii nowotworów tarczycy u kotów i psów (12, 19, 41). Celem niniejszego artykułu jest przybliżenie diagnostyki scyntygraficznej i leczenia izotopami jodu w nadczynności tarczycy u kotów. Choć na terenie Polski obecnie nie funkcjonuje komercyjna pracownia medycyny nuklearnej dedykowana psom i kotom, tego typu placówki są już dostępne w krajach sąsiednich. Rosnąca mobilność opiekunów zwierząt stanowi argument przemawiający za uwzględnieniem tych metod w rozmowie dotyczącej możliwości terapeutycznych u pacjentów z chorobami nowotworowymi.
Scyntygrafia jako metoda diagnostyczna
Scyntygrafia to metoda diagnostyczna w obszarze medycyny nuklearnej, która polega na wprowadzeniu do organizmu farmaceutyków znakowanych radioizotopami (radiofarmaceutyki) i rejestracji ich wychwytu, która odbywa się za pomocą symportera sodowo-jodowego, czyli błonowego białka tyreocytu (5, 45). Metoda ta pozwala nie [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
