Wewnątrzczaszkowe przyczyny padaczki – diagnozowanie i leczenie

Padaczka to spontaniczne, nieprawidłowe wyładowania neuronów w korze mózgowej, których patomechanizm nie jest do końca poznany. Pierwszy przekaz na temat tej choroby pochodzi z 500-700 r. p.n.e. Z Babilonu pochodzą obserwacje napadów padaczkowych, objawów oraz czynników wyzwalających, które są zapisane na kamiennej płycie. Hipokrates w 460-377 r. p.n.e rozpoznał, że przyczyny padaczki należy szukać wewnątrzczaszkowo. W 1973 roku Gastaut zdefiniował padaczkę jako „przewlekłą chorobę mózgu o zróżnicowanej etiologii przebiegającą z nawracającymi drgawkami, której towarzyszą objawy kliniczne oraz laboratoryjne”.

W medycynie weterynaryjnej zainteresowanie napadami padaczkowymi znacznie wzrosło w latach 80. Pomimo licznych badań naukowych prowadzonych do tej pory, etiologia choroby, diagnozowanie i leczenie nadal dla wielu lekarzy stanowi duże wyzwanie.

Napady padaczkowe u psów są jednym z najczęstszych objawów towarzyszących chorobom neurologicznym.

Wyróżniamy padaczkę pierwotną (idiopatyczną), której przyczyna wywołująca ją nie jest znana, oraz padaczkę wtórną o znanej etiologii (4, 5). Zarówno padaczka pierwotna, jak i wtórna może objawiać się jako napady uogólnione, status epilepticus, a także napady częściowe proste i częściowe złożone.

Każdy pacjent, u którego stwierdzono napady padaczkowe, powinien zostać zbadany według poniższego schematu:

1. Badanie neurologiczne.
2. Badania laboratoryjne – badanie morfologiczne i biochemiczne krwi. Oznaczenie stężenia hormonów [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas