Rola hormonów trzustki w zaburzeniach metabolizmu u psów i kotów
Cukrzyca
Cukrzyca (ang. diabetes mellitus) to grupa chorób metabolicznych charakteryzujących się przewlekłą hiperglikemią wynikającą z zaburzenia wydzielania i/lub działania insuliny. Niedostateczne wydzielanie insuliny i/lub zmniejszona odpowiedź tkanek na insulinę upośledza złożone działanie insuliny w tkankach docelowych, co skutkuje zaburzeniem metabolizmu węglowodanów, lipidów i białek (7). U chorego może być obecne zarówno upośledzenie wydzielania, jak i funkcji insuliny.
Cukrzyca insulinozależna (typu 1) powstaje w wyniku uszkodzenia/niszczenia komórek beta trzustki wydzielających insulinę. Brak insuliny uniemożliwia dostarczenie glukozy do komórek organizmu, utrzymuje się wtedy permanentny stan hiperglikemii osoczowej z jednoczesnymi objawami hipoglikemii komórkowej oraz wydalaniem glukozy z moczem (glikozuria). Komórki beta wysepek Langerhansa trzustki mogą być uszkodzone na drodze autoimmunologicznej (dziedziczne predyspozycje do wytwarzania autoprzeciwciał kierowanych przeciwko komórkom) lub poprzez działanie nabytych mechanizmów obronnych indukowanych między innymi zakażeniami wirusowymi (7).
Specyficzną odmianą cukrzycy typu 1 jest LADA (ang. latent autoimmune diabetes in adults), wolno rozwijająca się cukrzyca o podłożu autoimmunologicznym. Podobnie jak w cukrzycy typu 1 przyczyną choroby jest autoimmunologiczne niszczenie komórek beta trzustki i w efekcie niedobór insuliny. Jednak ze względu na bardzo powolny proces utraty komórek beta, hiperglikemia powoli narasta i przypomina proces rozwoju cukrzycy typu 2. Niejednokrotnie ten typ cukrzycy jest diagnozowany jako cukrzyca insulinoniezależna (schemat 1).
Cukrzyca typu 2 jest to choroba nabyta i może wynikać z insulinooporności (komórki posiadają obniżoną wrażliwość na insulinę) [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
