Przewlekłe włókniejące zapalenie płuc u west highland white terrierów

Charakterystyka rasy i patogeneza choroby

West highland white terriery to rasa utworzona w Poltalloch w Szkocji. W przeszłości jej przedstawicieli określano mianem psów z Argyleshire. Po raz pierwszy rasa została wpisana do rejestru American Kennel Club w roku 1908. Są to psy inteligentne, zwinne i wytrzymałe, które pierwotnie utrzymywane były do polowań na lisy i wydry. Osiągają masę ciała 10 kg i wysokość w kłębie ok. 28 cm (7).

Psy tej rasy wykazują skłonności do rozwoju pewnych chorób i zaburzeń takich jak: dysplazja stawów biodrowych, zwichnięcie rzepki, dysplazja stawów łokciowych, leukodystrofia globoidalna, AZS, zastoinowa niewydolność serca, choroba zapalna jelit, cukrzyca, zaćma, niedoczynność tarczycy czy nadczynność kory nadnerczy (7).

Przewlekłe śródmiąższowe choroby płuc dotykają 2,8% psów w populacji west highland white terrierów, a prawdopodobieństwo ich wystąpienia jest 4,45 razy większe niż u psów innych ras. Średni wiek psów, w którym pojawiają się pierwsze objawy chorobowe, wynosi 9 lat, natomiast przeżywalność u zwierząt z rozpoznanym przewlekłym włóknikowym zapaleniem płuc waha się w granicach 18 miesięcy (po wystąpieniu pierwszych objawów), lub 11 miesięcy (od postawienia rozpoznania choroby) (8). Według danych West Highland White Terrier Club of America z 2005 roku chorobę zgłoszono u 10,5% psów w populacji, przy czym jej mechanizm nie został ustalony (8).

Uznaje się, że główną rolę w etiopatogenezie śródmiąższowych chorób płuc odgrywają czynniki środowiskowe i/lub jatrogenne. W przypadku [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas