Przewlekła niewydolność nerek
Często zwierzę z PNN trafia jednak do lekarza w fazie azotemii i wówczas leczenie jest wyłącznie objawowe. Należy wtedy przede wszystkim wyrównać zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej i kwasowo-zasadowej. Płynoterapia powinna uwzględniać zapotrzebowanie na wodę (40-60 ml/kg/24 h), procent odwodnienia (potrzebna ilość płynu w l = m.c. (kg) x oszacowany % odwodnienia) oraz dodatkowe straty płynów (biegunka, wymioty). Można stosować takie roztwory, jak np. 0,9% NaCl czy płyn Ringera® z mleczanami. Okres wyrównania odwodnienia zależy m.in. od stanu układu krążenia, przy niewydolności powinno się go wydłużyć do 48 godzin. Niektóre koty wymagają regularnego podawania płynów, np. 100-150 ml podskórnie, 2-3x/tydzień. Wymioty ograniczamy najczęściej poprzez stosowanie leków hamujących wydzielanie kwasu solnego, ale należy pamiętać, że wiele z nich wydala się przez nerki i może wywierać na nie szkodliwy wpływ. W leczeniu anemii, obok znanego analogu ludzkiej erytropoetyny (Epoetyna alfa) i steroidów anabolicznych, pojawiła się interesująca (tańsza, stosowana 1x/tydzień, o nieudowodnionym powstawaniu przeciwciał u psów i kotów), dostępna na rynku polskim, darbepoetyna. Leczone zwierzęta powinno się okresowo poddawać badaniu klinicznemu, monitorować poziom kreatyniny oraz wykonywać kontrolne badanie moczu i pomiar ciśnienia krwi.
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
