Przewlekła niewydolność nerek
Badanie moczu
Badanie moczu w przebiegu PNN wskazuje na zmniejszenie jego koncentracji: ciężar właściwy poniżej 1,030 u psów i 1,035 u kotów. Ponieważ w rozcieńczonym moczu zawartość białka może być niedoszacowana (choć jego obecność w ilościach śladowych, czyli do 30 mg/dl, powinna być odczytana jako chorobowa), należy oznaczyć stosunek białko/kreatynina w moczu (Urine Protein: Creatinine ratio – UPC) (1, 2, 7). Niemniej jednak należy pamiętać o tym, że obniżenie poziomu kreatyniny w moczu może powodować podwyższenie wyniku UPC, a także nie powinno się rozpatrywać tego parametru w sytuacji znacznej leukocyturii i hematurii. Obowiązkowo należy wykonać posiew moczu z określeniem wrażliwości drobnoustrojów na antybiotyki. Badanie osadu moczu może wskazywać na podwyższoną liczbę komórek i wałeczków, ale w hipotonicznym moczu elementy te nie tylko są we względnie mniejszej liczbie, ale także ulegają uszkodzeniom.
Leczenie
Leczenie PNN zależy od stopnia zaawansowania choroby w momencie jej rozpoznania. Idealnie byłoby, aby można było wprowadzić leczenie przyczynowe, np. odpowiedni antybiotyk przy rozpoznaniu pyelonephritis (9). Jeżeli rozpoznamy chorobę w fazie początkowej PU/PD, można zastosować terapię renoprotekcyjną. Polega ona na modyfikacji diety, przeciwdziałaniu rozwojowi nadciśnienia oraz ochronie nerek przed wszystkimi szkodliwymi czynnikami. Modyfikacja diety polega głównie na zmniejszeniu ilości i poprawie jakości białka, ograniczeniu ilości fosforu oraz stosowaniu dodatku nienasyconych kwasów tłuszczowych omega-3. Ciśnienie krwi modyfikujemy, stosując leki działające antagonistycznie w stosunku do wapnia (np. amlodypinę) lub/i leki z grupy inhibitorów ACE (inhibitory [...]
POSTĘPOWANIA
w weterynarii





