Przewlekła choroba nerek (CKD) u kotów i psów

Bindery fosforu – zasady stosowania

Bindery fosforu, takie jak węglan wapnia, węglan lantanu, sewalamer czy preparaty chitozanowo-wapniowe, powinny być stosowane wyłącznie w sytuacji trwałej hiperfosfatemii, niewystarczająco kontrolowanej dietą (1). Ich długotrwałe podawanie, zwłaszcza preparatów wapniowych i lantanu, wiąże się z ryzykiem hiperkalcemii, zwapnień tkanek miękkich oraz potencjalnej kumulacji jonów lantanu (13, 16). W praktyce klinicznej sewelamer uznawany jest za preparat o najkorzystniejszym profilu bezpieczeństwa, jednak jego stosowanie pozostaje pozarejestracyjne (ang. off label) (1). Podobieństwo tych zaleceń do strategii nefrologicznych stosowanych u ludzi wskazuje na uniwersalność zasad dotyczących gospodarki fosforanowej (11). W tab. 5 zestawiono dostępne na rynku bindery fosforu.

Wnioski

W stadium 3 CKD u kota bez białkomoczu i nadciśnienia optymalnym rozwiązaniem jest dieta wysokobiałkowa o wysokiej strawności, która wspiera zachowanie masy mięśniowej i nie wpływa negatywnie na parametry czynności nerek (9, 12). Różnice gatunkowe pomiędzy kotami a psami wymagają odmiennego podejścia do podaży białka, przy czym psy lepiej tolerują jego restrykcję (14). Kontrola fosforu powinna być priorytetem jedynie w przypadku hiperfosfatemii, natomiast rutynowe stosowanie binderów w sytuacji normofosfatemii jest nieuzasadnione i potencjalnie obciążające (1, 6). Interpretacja parametrów biochemicznych, zwłaszcza UN, wymaga uwzględnienia kontekstu żywieniowego (3). Przyszłe badania powinny obejmować randomizowane badania kliniczne [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas